جستجو
آرشيو ماهانه
صفحه اصلی وبلاگ
آرشیو
نشریه الکترونیک موازی
تماس با ما

















در ره منزل لیلی... :: صفحه اصلي :: بر چنيني خواني مقام خام نيست

يك دسته بندي

 

تو زندگي با خيلي ها دست مي دي .. خيلي عادي!
ولي بعضي وقتا دلت مي خواد با يكي محكم دست بدي . اصلاً  دلت مي خواد آنقدر دست يكي رو فشار بدي كه دادش بره هوا . حتماً امتحان كرديد تا حالا !
بعضي ها زود دادشون مي ره هوا و تلاش مي كنن دستشون رو خلاص كنن
بعضي هام پايه اند ! اون ها هم شروع مي كنن به مقابله به مثل !
باز توي اين دسته دوم آدم ها دو گروه مي شن ... آدم هايي كه مي خندن و با نگاهشون , اون حسه هي تقويت مي شه و آدم هايي كه" درد" رو مي شه از صورتشون حس كرد و دستشون رو رها مي كني !
تو اين دسته بندي بهترين حالتش دسته دوم گروه اوله  كه:
 "  نات اُنلي  درد به اون حسه غلبه مي كنه بات آلسو  منطق مي گه دست رو لازم داري  "
پس اين نظريه با مضمون " آدم دوست داره دست يكي رو فشار بده تا دادش بره هوا " با خوبي و خوشي مي ره زير سؤال !!

نویسنده : ساقي یکشنبه، ۱۴ فروردین ۱۳۸۴ - ۰:۵۱ بعدازظهر نظرات (4)
لينک يادداشت