يکي از آدم برفي‌ها وسط اومده ‌بود و داشت با اون دماغ هويجي و چشم‌هاي دکمه‌ايي و دهن زيپي اداي با ناز راه رفتن و حرف زدن بهار خانوم را در مي‌آورد.
بلند مي خنديدن
صداي پاش که اومد.
آب شدن
از خجالت.