نامه وارده!
این مطلب چند شب قبل از انتشار از قسمت ارتباط با ما به دستمان رسید. تعداد ایمیلهای مشابه زیاد است، اما این نمونه را برای اینکه جدیدترین است منتشر می کنیم تا لطف دوستان خواننده را که در این مدت به ما انرژی می دادند پاسخی داده باشیم. با تشکر از این خواننده عزیز ناشناختهمان، که انشالله این نامه نقطه آغاز همکاری ما با ایشان باشد:
سلام
در دورانی که نشریههای اینترنتی خاک میخوردند و با چند شماره محدود نیمهکاره فعالیت خود را متوقف میکردند؛ موازی با ایدههای جدید، موضوعی جدید و حتی زمانهای انتشار جدید خود را معرفی کرد.
وقتی برای اولین بار موازی منتشر شد، استقبال فوق تصوری از مطالب آن به عمل آمد. کادر نویسنده موازی و همچنین ریز موضوعهایی که برای نشریه در نظر گرفته شده بودند، به نحو خوبی گرد آورده شده بودند. این استقبال دلایل گوناگونی داشت.
در بحبوحه سیاست و اقتصاد چیزی در نشریات ما کم بود و در واقع اهمیت این موضوع فراموش شده بود. استعداد نویسندگان موازی هم مزید بر علت شده بود تا موازی خیلی بیشتر از حد تصور رشد کند و مورد استقبال قرار بگیرد. تا جایی که سایت موازی در یکی از شمارههای خود Down شد. این برای موازی، برای خوانندگان آن و برای همه و همه بسیار عالی و غیر قابل تصور بود.
یکی از نقاط قوت موازی استفاده از نویسندگان متبحر و توانا در امر نویسندگی بود افرادی که دستی در نوشتن داشتند و نوشتههای خوبی از آنان خوانده بودیم. جمع شدن چنین افرادی باعث میشد به آینده مطالبی که در موازی انتشار پیدا میکند امید داشته باشیم.
نقطه قوت دیگر موازی را میتوان به استفاده از خوانندگان خارج از تحریریه دانست. استفاده از چنین ایدهای باعث میشد مطالب موازی در بعضی از اوقات بوی یکرنگی به خود نگیرند و برای خوانندگان موازی مطالب تکراری نشوند. حتی در بعضی از شمارهها نوشتههای بسیار زیبایی از آنها مشاهده کردیم.
انتخاب ریز موضوعهای نشریه به خاطر موضوع اصلی آن کار سختی به نظر میرسید. اما این گروه توانست با موضوعهای جدید توانایی خود را بار دیگر اثبات کند. اگر کمی دقت کنیم خواهیم دید که موضوعهای انتخابی بهجا و قابل تامل بودند.
کار زیبای دیگری که صورت گرفت ایجاد یک وبلاگ گروهی بود که نیمی از روزهای هفته پسرها و نیمی دیگر را دخترها در آن مطلب مینوشتند. این وبلاگ باعث شد تا هم مطالب متنوعتری بخوانیم و هم اینکه نزدیکی مخاطب با نویسندگان بیشتر حس میشد.
اگر به آمار سایت موازی نگاهی بیاندازید متوجه تمام این مسائل خواهید شد.
همه این مسائل باعث شد تا مخاطبان از انتشار چنین نشریهای احساس رضایت کامل داشته باشند.
البته در این بین نمیتوان نقش مجید عزیزی، را نادیده گرفت. مجید عزیزی نشان داد میتواند مدیریت چنین نشریه پرمخاطبی را برعهده بگیرد. بیگمان او یکی از نقاط عطف موازی و در سطحی وسیعتر در صنعت ژورنالیستی ایران است.
اما بعضی از مسائل باعث شد تا این روند رو به رشد آنطور که باید ادامه پیدا نکند.
یکی از مسائل بخش عکس بود. این بخش به تعداد بسیار محدودی منتشر شد در حالی که میتوانست یکی از بهترین و پرمخاطبترین بخشهای موازی باشد.
اما موضوع مهمتری که باید بیان شود این است که نشریه به جز چند شماره هیچگاه به طور منظم منتشر نشد. بعضی از اوقات تاخیرهای یک ماه بین شمارههای نشریه ایجاد میشد. حتی چنین تاخیرهای قابل چشمپوشی بود.
تا اینکه تاخیر فوقالعاده زیادی بین انتشار موازی ایجاد شد. نوروز 1384 که از راه رسید، موازی با انتشار مطالب بسیار زیاد (میتوان گفت 2 شماره با هم) در روزهای آغازین سال 1384 مژده خوبی به مخاطبان خود داد. اما متاسفانه بعد از شماره ویژه موازی، تنها و تنها یک شماره از آن منتشر شد.
آیا این به معنی مرگ موازی بود؟ آیا موازی نیز به جمع نشریههایی پیوست که خاک میخوردند اضافه شده بود؟
این برای مخاطبانی که موازی را نقطه عطفی در نشریات ما میدانستند بسیار ناراحت کننده بود. هنوز هم دلایل این تاخیرها هنوز برای مخاطبان موازی پوشیده است.
اخیرا در سایت موازی شامل تغییراتی بودیم که باعث شد کمی به ادامه راه موازی امیدوار شویم. این تغییرات شمال تغییر لوگو و همچنین طراحی سایت است. بهعلاوه قسمت جدیدی تحت عنوان رادیو موازی نیز به سایت اضافه شده است که تا کنون ماهیت آن مشخص نیست.
با آرزوی انتشار مجدد موازی و همچنین موفقیت نویسندگان و تمام مخاطبان آن.
موفق باشید
سهیل خطیبمهر
http://roozha.mihanblog.com