با ژان ميشل به واسطه زبان فارسي و علاقه او به اين زبان آشنا شدم. پسري اهل استان کبک کانادا که فرانسوي زبان است اما به زبان فارسي يا انگليسي با هم صحبت مي‌کنيم. آشنايي او با زبان و فرهنگ ايراني بهانه‌اي شد تا نظر او را در مورد روابط دختر و پسر جويا شوم. البته دوست داشتم اين گفتگو زماني انجام گيرد که او به ايران مي‌آيد، اما بهتر ديدم که اين پرسش‌ها را اکنون بپرسم و بعد از ورود او به ايران و آشنايي ملموس‌تر با اينجا، بطور مفصل با او به بحث و گفتگو بپردازم.

1- روابط بين دختران و پسران در کانادا درست مثل ساير جاهايي است که به عنوان غرب شناخته مي‌شوند. البته بايد اين نکته را به خاطر داشته باشي که من در اينجا تنها بر بخش کوچکي از کانادا متمرکز خواهم شد؛ يعني منطقه فرانسوي زبان استان کبک که در بسياري موارد ممکن است تفاوت فاحشي با مابقي کانادا داشته باشد. با اين اوصاف مي‌توانم اينگونه عموميت بدهم. در حال حاضر مردم به دفعات و در سنين پايين‌تري روابط برقرار مي‌کنند. آنها راحت‌تر از پيش هم با يکديگر نامزد مي‌شوند. نه تنها موانع قديمي (مثل موانع قرار گذاشتن افراد داراي سابقه ملي/مذهبي/قومي مختلف) در حال شکسته شدن هستند، بلکه جامعه هم در مجموع اين روابط را کمتر و کمتر الزام‌آور مي‌بيند. البته همانطور که بيشتر ما مي‌دانيم آزادي بيشتر لزوما به معناي زندگي عاشقانه بهتر نيست.

2- به طور عام «دوست دختر» يا «دوست پسر» کسي است که الف) دوستش داري، ب) با او رابطه جنسي داري، و ج) مي‌خواهي که رابطه موفقي با او برقرار سازي. مثل خيلي از تعاريف اين يکي هم وحي منزل نيست! بلکه بالعکس. ممکن است دوست دختر (يا پسر) ي داشته باشي که واقعا عاشق او نيستي، با او رابطه جنسي نداري (براي معدود افرادي که به بکارت پيش از ازدواج اهميت مي‌دهند) و شايد مهمتر از همه، نخواهي که بخش زيادي از زندگي‌ات را اشغال کند. در واقع مي‌توان گفت تعاريف زيادي مي‌توانند از دوست دختر يا دوست پسر وجود داشته باشند. اين بي‌ثباتي گاهي براي افراد جوان که نه با يک راه، بلکه با چندين طريق قابل قبول زندگي عاشقانه مواجه هستند، گيج کننده است. و باز هم، آزادي بهايي دارد، ولو هنگفت!

3- امروزه زنان از موقعيت‌هاي قابل قياس با مردان بهره مي‌برند. در واقع، زنان کبک تمايل دارند که غالب‌تر و جسورتر از مردان باشند: در اغلب رسانه‌ها زنان جوان افرادي باهوش و مصمم تصوير مي‌شوند، و در عين حال مردان تنبل، مردد و گاهي اوقات کله پوک نشان داده مي‌شوند. اما حتي زماني که زنان سهم بيشتر و بيشتري را به خود اختصاص مي‌دهند، عادات قديمي به سختي از بين مي‌روند. به عنوان مثال، يک زن زيبا به واسطه لياقت حرفه‌اي هيچ امتيازي براي رسيدن به اهداف خود کسب نخواهد کرد، چرا که اين زيبايي است که به تنهايي راه را براي موفقيت او باز مي‌کند. بخش قابل توجهي از تبعيض جنسي همچنان در محل کار يا منزل وجود دارد، اگر چه به واقع در حال امحاء است. شايد بتوان گفت که هزاره جديد متعلق به زنان است!

4- يکي از تاثيرات رشد مداوم کليشه‌هاي جنسي در برداشتي که از روابط آزاد جنسي در اينجا وجود دارد قابل مشاهده است. در حالي که مردان به طور طبيعي مي‌توانند بدون اينکه ننگي بر دوش بکشند، تعداد زيادي شرکاي جنسي داشته باشند(گاهي داشتن تعداد زيادي زن به مثابه فتوحات بسيار است)، زنان به طور عادي نمي‌توانند. براي مردان، تنوع به معناي محبوبيت است و براي زنان، اگر بخواهيم ملايم باشيم، هرزگي.

5- به وضوح تمام، روابط آزاد جنسي (اگر منظور را درست فهميده باشم) در کانادا، درست مثل بقيه جاهاي دنيا، در مجموع نسخه بلا و مصيبت است، مگر براي زوج‌هاي بيش از حد آزاد. نه مرد و نه زن، هيچ يک تحت استانداردهاي تک همسري، اجازه روابط جنسي بيروني را ندارند.

6- در کانادا، ازدواج همزمان هم خوب است و هم بد(اگر اجازه داشته باشم اينگونه بگويم). در حالي که زمينه مذهبي و فرهنگي ازدواج خيلي کم شناخته شده و به شدت هم مورد بي‌توجهي واقع شده است، جوانان تمايل دارند راه والدين خود را دنبال کنند. بنابر اين، بخش عمده‌اي از مردم تمايل دارند  که در کليسا ازدواج کنند، حتي اگر به خدا هم ايمان نداشته باشند، چرا که به نوعي براي آنها معقول است. خيلي‌ها قبل از اعطاي «تقدس» يا صواب فزوني به عقد توسط کشيش را نيز ازدواج مي‌دانند. به طريقي مي‌توان گفت که ازدواج از ماهيت خود برهنه شده و به نظر مي‌رسد که غالبا اهميتي به اين موضوع نمي‌دهند. از طرف ديگر، به شدت روشن و مشخص است که ازدواج ديگر آن نهاد غالب همچون گذشته نيست. حتي اگر ثابت شود که تغيير بعضي چيزها که برخي توقع داشته‌اند انعطاف‌پذيرتر است، باز هم در مجموع جامعه اين باور وجود خواهد داشت که ازدواج قابل حذف است؛ زوج‌هايي که ازدواج نمي‌کنند، با تعصبات هم مواجه نمي‌شوند. در واقع، افراد بدبين از اين نکته غافل نمي‌مانند که يکي از اصلي‌ترين انگيزه‌هاي ازدواج در بين نسل جوان في نفسه هيچ ارتباطي با عشق و علاقه ندارد، بلکه غالبا مالي است.

7- طلاق در کانادا زنده و پابرجاست. تا 45% از ازدواج‌ها به طلاق ختم مي‌شوند (ارقام خوش‌بينانه‌تر اين نرخ را در حدود 35% نشان مي‌دهند). دلايل اين آمار، به نظر من، بسيارند، اما چند تعميم مي‌توان ارائه داد. روشن است که آزادي نيمي از جامعه (يعني زنان) به اين معنا بود که آنها ديگر نمي‌توانند همچون گذشته که سر به راه و رام بودند، مطيع و فرمانبردار باشند. زنان بيش از پيش مستعد آن هستند که حرفشان شنيده شود و اين تاثير مستقيمي بر ثبات اتحادها دارد، چرا که هر دو طرف سهم برابري را از اين کيک مي‌خواهند. در حالي که زنان بيشتر و بيشتر بر شغل و آموزش تمرکز مي‌کنند، اگر مرد حاضر به سازش نباشد، صدماتي که به رابطه وارد مي‌شود مي‌تواند بسيار مهلک باشد. ساعات کاري بيشتر و زمان آسايش کمتر هم صدمه خود را مي‌زند و خستگي و استرس زوجين را به زمين مي‌زنند. شکست «ارزش‌هاي سنتي» (به دليل فقدان واژه بهتر) نيز به معناي اين است که زوج در مواجهه با مشکلات زودتر در انزوا رها مي‌شود و اسيب‌پذيرتر است. تربيت بچه هم بيش از پيش دشوار مي‌شود. بين ساعات کاري طولاني والدين، برنامه فشرده، و خانواده، فشار لطمه خود را وارد مي‌کند و زوج از هم مي‌پاشد.

8- دين ديگر آن تاثير سي يا چهل سال گذشته را بر زندگي افراد ندارد. کليساها روز به روز خالي‌تر مي‌شوند و ارزش‌ها و  احکامي که توسط آن پاس داشته مي‌شوند غالبا ديگر خيلي رايج نيستند. براي نمونه، استقامت آن در برابر جلوگيري از بارداري يا ازدواج همجنس‌بازها (دو موضوع کاملا مرتبط با اين روابط) بدجوري بي‌خبر از آرا عمومي است (به خصوص اگر به جوانان محدود شويم). درست است که دين براي اندکي نقشي را بازي مي‌کند، اما براي اغلب افراد نسل من، دين در بهترين حالت، اولويت بعدي است.

1. Can u explain me the relationship between boys and girls in Canada
- is there any limitations (whether legally or traditionally & culturally) in this case or not?
- if there is limitations, is there any freedom in that limitations?
2. Who is a boyfriend or girlfriend in your culture? Have u any?
3. About women, are they free, limited, viewed as a human or as a female, equal to men or not?
4. Is it good to have free sexual relationships or not?
5. Does free sexual relationship affect marriage and family structure negatively?
6. Please talk about marriage in your country; is it important? Are people eager for it or not?
7. What's the rate of divorce in Canada?! What's the reason of it?
8. About religion, it's role in life, in communications, in social life and whatever…

1. Relationships between boys and girls in Canada is pretty much similar to what we find all over the so-called “West”. Keep in mind that I’m mostly concerned here about a small part of Canada, i.e. the predominantly French-speaking province of Quebec, which is in a lot of ways a good deal different from the rest of Canada. That said I can make the following generalizations. People here are getting into relationships more frequently and at a younger age than ever. They are also engaging with others in a freer kind of way. Not only that old barriers are breaking down (for example about dating persons of different ethnic/national/religious backgrounds) but also that society as a whole view relationships less and less as binding. More freedom does not necessarily mean better love lives, however, as most of us know by now.

2. Generally speaking a “girlfriend” or “boyfriend” is someone whom you a) love b) have sex with and c) want to build a successful relationship with. As with most definitions however, this one is not bullet-proof. Far from it. You can have a bf/gf who you don’t really love, with whom you don’t have sex with (for those rare few who value virginity before marriage) and perhaps more importantly, don’t really want to occupy a large part of your life. In fact there may be as many definitions of what a boyfriend or a girlfriend is. This very fluidity is sometimes disconcerting for young people who are confronted with not one but many acceptable ways to live their love life. Once again, freedom comes at a price, albeit not very hefty.

3. Women now enjoy comparable status to that of men. As a matter of fact, in fact, Quebec women tend to be dominant and assertive than men : in most media, young women tend to be depicted as intelligent, ambitious people, whereas men tend to be lazy, undecided and exhibit at times a fair bit of thick-headedness. But even as women get more and more the lion’s share, old habits die hard. A beautiful woman, for example,  won’t be getting any credit for reaching her goals career-wise, on the grounds that it was beauty alone that paved the way for her success. A fair share of sexism still has its way in the workplace or in the home, though it is truly on the wane. One might say that the new millennium will be women’s.

4. One of the effects of the continued cultivation of sexual stereotypes is apparent in the way free sex is perceived here. Whereas men can normally enjoy a great number of sexual partners without any accompanying stigma (having many women is sometimes likened to many conquests), woman normally can’t. For men, variety means popularity, for women, wantonness, to put it mildly.

5. Most obviously, free sexual relationship (if I understand the meaning well) is in all but the most open couples a recipe for disaster, in Canada just as in other parts of the world. Neither the man nor the woman is entitled under monogamous standards to have any sort of external sexual relationship.

6. In Canada, marriage is both cool and uncool at the same time (if I may say so). While the religious and cultural background of marriage is poorly understood and widely ignored, young people tend to follow their parents path. Therefore, a fair share of people will want to marry at Church, even if they don’t believe in God, because it makes sense to them somehow. Most will say that marrying before a priest gives “sanctity” or added value to their engagement. In a way marriage has been stripped of its essence but most people don’t seem to bother or really care. On the other hand, it is abundantly clear that marriage isn’t the dominant institution it used to be. Even if it proves to be more resilient to change that some would have expected, it is widely believed in society as a whole that marriage can be ignored ; couples who won’t marry don’t face prejudices. As a matter of fact, cynics won’t fail to remark that one of the prime incentives to marriage among the young generations has got nothing to do with love per se, but are mainly financial.

7. Divorce is alive and well in Canada. Upwards to 45 % of marriages end in divorce (more optimistic figures put the rate at around 35%). Reasons for this are, I think, many, but a few generalizations can be made.  Obviously, the emancipation of half of society (i.e. women) meant that they couldn’t be subservient as docile they once were. Women are now more prone to making their views heard and this has a direct impact on the stability of unions as both partners want equal share of the cake. As women focus more and more on career and education, the strain on the relationship can be fatal if the man isn’t willing to make concessions. More working hours and less downtime also takes its toll as stress and fatigue wears the couple down. The breakdown of “traditional values” (for lack of a better word) also mean that the couple is soon left isolated and more vulnerable when faced with problems. It’s also harder than ever to raise children ; between long hours of work for both parents, a tight schedule, and a family, the pressure can take its toll and the couple splits.

8. Religion doesn’t have the influence it had on people’s lives forty or thirty years ago. Churches are getting empty by the day, and the dogmas and values that it champions are mostly unpopular. For example, its stance on contraception or gay marriage (to take two subjects directly related to relationships) is badly out of touch with public opinion (even more so if we confine ourselves to the youth). True, religion does play a role for a few, but for most people of my generation, religion is, at best, an afterthought.