صفحه دخترونه براي دختران خواننده نشريه است؛ مطلب اين شماره را هدي ساكن سوئد، يكي از خوانندگان خوب نشريه موازي برايمان فرستاده است:

چهارشنبه، 1 مهر، 1383
وسوسه به درون بردن اخرين نفس هاي تابستاني ، مرا به خيابان هاي خالي از احساسات شهرشان کشاند!
خيابان ها ، کوچه ها و رهگذر هايي که با اين پياده رو هاي وسيع ، هنوز ياد نگرفته اند  دوشادوش هم حرکت کنند . اينجا عاطفه چه نفرين شده!
دخترکي عجيب طلايي (که مطمئنم از آفتاب فقط رنگش را استعاره گرفته و گرمايش را احتمالا براي نسل اخري ها گذاشته اند ) با جناب سگش هم صحبت است؛
«مگه نگفتم يه سگ خوب و مودب ، مثل يه سگ جنتلمن تو خونه کثيف كاري نمي کنه! پس دستشويي رو واسه چي گذاشتن؟!ها؟!»
و ادامه اش داد و فربادهايي که نفهميدم به زبان سگي بود يا از نوع وايکينگيه نامفهوم.
او که احتمالا سال هاي اخر دبيرستان را مي گذراند ، نمونه اي از دختران غربي و يا به اصطلاح آن ور ابي است . كه شايد مثل همه دخترکان اينجا ، زندگي برايش معني تفريحات لحظه اي ، عشق (از نوع ان طرف ابي اش) ، سگ ، موش ، درس فقط تا ديپلم و بعد جدايي از خانواده را معني مي دهد و بس!!او هم احتمالا روياي شب هايش  غذا و گردش فرداست و يا وقت ويزيت دکتر سگش !
*****
پرسه در خاک غريب را ارام زمزمه مي کنم! چرخ زمانم به نفع خاطرات ، برخلاف عقربه ساعت مي چرخد و روزهاي دخترانه وطني!
اواين منظره خاطرات ، از کوجه هاي تميز شهر است . کوچه ها و پياده رو هايي که با همه تنگيشان جان مي دهد براي کنار هم رفتن و زمزمه کردن و حرف زدن و حتي داد زدن.
دختراني که غم و غصه شان دوساعت رياضي فردا ، تعطيلي بعد از کلاس ،گردش هاي با قرار و بي قرار ، ساندويچ کالباس خشک خوردن و کارن دانشجويي و کلاس مونجوقدوزي و فرمژه و مانتوهاي صورتي ! و .... است!!
و کمي احساساتي ترش شعرها و عاشفانه ها و عارفانه ها(!) و دفتر خاطرات و عکش ها و نامه هاست!!
و بعد دغدغه اي به اسم زندگي اينده  و درس و درس و درس! و روزهاي بهاري را به اخر زمستان رساندن و ديپلم و کنکور و دانشگاه و کار و زندگي از نوع ديگري!
و عشق............. چيزي که سرتاسر اين مملکت اجنبي را هم بگرديم يافت مي نشود که نشود!!
دختران بور بي احساس کجا و از نژاد اريايي بودن و عشق و احساس اول نقش زندگي بودن کجا!!